Inwentaryzacja emisji gazów cieplarnianych – pierwsze kroki

Inwentaryzację emisji gazów cieplarnianych przedsiębiorstwa najlepiej rozpocząć od identyfikacji rzeczywistych potrzeb w naszej organizacji. W pierwszym etapie należy zatem zadać sobie pytanie: „Jaki jest cel inwentaryzacji śladu węglowego w Naszym przedsiębiorstwie?”. W zależności od odpowiedzi, inny będzie zakres analizy i zastosowane podejście.

Znając już cel analizy, jesteśmy w stanie stwierdzić także, czy wystarczająca będzie dla Nas jedynie inwentaryzacja w zakresie operacji własnych, czy też niezbędne jest uwzględnienie pełnego łańcucha wartości. 

Kolejnym istotnym punktem jest określenie granic organizacyjnych i operacyjnych, tzn. identyfikacja, gdzie zaczyna i kończy się wpływ naszego przedsiębiorstwa i jakie źródła emisji w tym zakresie występują. 

Dane do inwentaryzacji śladu węglowego

W tym miejscu zaczyna się etap, który zazwyczaj stanowi dla przedsiębiorstw największe wyzwanie, tj. identyfikacja i zebranie odpowiednich danych, które umożliwią przeprowadzenie inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych. W zależności od wielkości przedsiębiorstwa i zakresu prowadzonej działalności proces ten może być mniej lub bardziej skomplikowany. Dobrą praktyką jest, aby przynajmniej za pierwszym razem, przejść ten proces z wyspecjalizowanym partnerem, który konkretnie wskaże, jakie zestawy danych są niezbędne i gdzie w przedsiębiorstwie szukać takich danych. Ten etap jest zazwyczaj najbardziej pracochłonny i czasochłonny.

Po zebraniu danych należy poddać je kompleksowej kontroli, czyli: 

1. Upewnić się, że zebraliśmy wszystkie niezbędne i możliwe do zdobycia dane;

2. Upewnić się, że zebrane dane zapewniają odpowiednią reprezentatywność czasową i organizacyjną i nie występują między nimi tzw. podwójne zliczenia;

3. Zidentyfikować obszary, które wymagają uzupełnienia szacowaniem;

4. Zidentyfikować dokumenty źródłowe, które będą podstawą szacowania.

Kolejnym etapem, po skrupulatnym zebraniu danych, jest dobór odpowiednich wskaźników emisji. W tym miejscu należy zadbać o to, by użyte wskaźniki emisji zapewniały odpowiednią reprezentatywność czasową i geograficzną i odpowiadały wytycznym standardu GHG Protocol. Kluczowa jest także uważność w zakresie jednostek – mała omyłka może skutkować błędem na poziomie dziesięciokrotności obliczonych emisji. Wykonane obliczenia stanowią podstawę do dalszych analiz i identyfikacji tzw. hot-spot’ów emisji. 

Raportowanie przeprowadzonej inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych

Końcowym etapem jest odpowiednie zaraportowanie wyników przeprowadzonej inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych. W zależności od tego, czy inwentaryzacja przeprowadzana jest dobrowolnie, czy też na potrzeby raportowania ESG lub interesariuszy, inne będą też wymogi raportowe. W przypadku raportowania obowiązkowego wynikającego z dyrektywy CSRD, podstawę raportowania stanowi standard ESRS E1-6, w przypadku inwentaryzacji dobrowolnych, raportowanie można oprzeć o wytyczne standardu GHG Protocol.

Podsumowując, inwentaryzację emisji gazów cieplarnianych można podzielić na 6 kluczowych etapów:

1. Identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa

2. Identyfikacja granic organizacyjnych i operacyjnych

3. Identyfikacja i zebranie danych

4. Kontrola i weryfikacja zebranych danych

5. Dobór wskaźników emisji i wykonanie obliczeń

6. Raportowanie

Jeśli Twoja organizacja potrzebuje wsparcia, na którymkolwiek z etapów – skontaktuj się z Nami, chętnie wesprzemy Twoje przedsiębiorstwo w inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych.